Bert Jacobs

*5 maart 1941 - 14 november 1999

Na zijn actieve amateurvoetballoopbaan bij Zandvoortmeeuwen en zijn professionele tijd bij HFC Haarlem,
begon Jacobs als trainer bij de jeugd van DWS en werkte hij in deze functie ook bij ADO Den Haag,
onder de Oostenrijker Ernst Happel. Met Velox veroverde hij de titel in de, toentertijd nog bestaande,
Tweede Divisie.

Zijn eerste werkgever als hoofdtrainer was
FC Utrecht. Ook werkte hij vijf seizoenen
bij 
Roda JC en verder in Nederland, voor Willem II, Sparta en Fortuna Sittard.
In zijn buitenlandse periode werkte hij nog voor Seiko Hong Kong en Sporting
Gijon (Spanje).
Met Vitesse werd Jacobs in 1989 kampioen van de Eerste Divisie.
De Arnhemmers leidde hij daarna naar Europees voetbal.
RKC was de laatste club van Jacobs als trainer.
Hij werd weggepromoveerd tot technisch directeur. In november 1997 kon hij vertrekken.
Na zijn gedwongen afscheid in Waalwijk begon hij, samen met
Theo de Jong, een voetbaladviesbureau.

Bert Jacobs was een even kleurrijk als vakkundig voetbaltrainer. De Zandvoorter predikte altijd
de eenvoud en had het unieke vermogen om met beperkt materiaal overal en altijd te presteren.
Hij prikte door de gemaaktheid van de voetbalwereld heen maar hield er tegelijkertijd toch van.
Hij bleef altijd zichzelf en wilde overal ook de humor van inzien. Door een zware operatie,
eind jaren tachtig, ging hij het voetbal nog meer relativeren dan hij al deed.
Don Leo, Don Guus, het is allemaal prachtig. Maar noem mij maar gewoon trainer.
Ik moet het gras ruiken
, was een gevleugelde uitspraak van hem.

Hij was een vrijbuiter, die de Nederlandse taal verrijkte met de term "HOTSKNOTSBEGONIAVOETBAL".
Hij noemde het oude RKC stadion ooit een rangeerterrein en kwam er later te werken,
want daar voelde hij zich geenszins te groot voor. Bert Jacobs vond het belangrijk te lachen in het leven.
Ik ben niet onafhankelijk, maar wel tevreden, zei de man die altijd net onder de top werkte.
Toch was hij een perfectionist. De poppetjes op de juiste plaats,
de gezichten dezelfde kant op en een goede veldbezetting
, luidde zijn recept.

Het is van een eenvoud die hijzelf als geen ander begreep.